می شی برام ماه شبای بی سحر؟

می شی برام ستاره راه سفر؟

ولی بدون هر جا باشی مال منی

بدون اگه برای من هم نباشی عشق منی.

عشق ودوستی

مثل گنجشکی میمونه که اگر محکم بگیریش می میره

اگر شل بگیریش می پره

پس جوری بگیرش که تو دستات خوابش ببره

آرزویم این است:

نتراود اشک در چشم تو هرگز

مگر از شوق زیاد.نرود لبخند از عمق نگاهت هرگزو به اندازه هر روز تو عاشق باشی عاشق انکه تورا میخواهد وبه لبخند تو از خویش رها میگیردد و تو را دوست بدارد به همان اندازه که دلت میخواهد...

خواب می بینی با کشتی میری شرق

برایت سفر خوبی آرزومندم

میرم دختری رو پیدا کنم که تو چشماش ابر داره

رنگین کمان شکست به بال آسمون

نشونم نمی دی..........

کجا دختری با ابر در چشمان رو پیدا کنم؟

در زندگی بی محابا عمل کردم.....

ولی منو زندانی کردن ودر سرمای بیرون کتک زدن

و بهت تلفن می کنم

تمام صورت حسابهام پرداخت شده ء ولی تلفنم قطعه

بعد آنچه منتظرش بودم می شنوم

و باعث میشه دوباره لبخند بزنم

و به مواقعی فکر می کنم که صبرم تمام شده بود

بعد مجدد صداتو می شنوم

یه وقتهایی تحملم تمام شده بود

و دوباره به تو فکر می کنم

دوباره سرم کلاه گذاشت

سعی کرد قلبم را بدزده

همیشه غافلگیرم می کند

پشت اون چشمان آبی کودکانه پنهان می شد.

فکر میکردم میدونم

چطور می تونی بیرحم باشی؟

همیشه در مورد توست

به گمانم فقط احمقی دل شکسته ام

بنام عشق زیباترین دروغ دنیا

خیلی وقته که ازت خبر ندارم

خیلی وقته که تو رفتی از کنارم

خیلی وقته که دیگه آروم ندارم

خیلی وقته که دیگه همسفر ابر بهارم

خیلی وقته که دیگه ازت بریدم

رنگ اون چشمای نازتو ندیدم

خیلی وقته که دیگه نگات نکردم

بجز اسم نازتوهیچ اسمی رو صدا نکردم

خیلی وقته که تو هم صدام نکردی

واسه دلخوشی به من نگاه نکردی

خیلی وقته که میگی دوست ندارم

خیلی وقته که منم یه بیقرارم

خیلی وقته که دیگه دلوگرفتی

همه ی زندگیمو ازم گرفتی

خیلی وقته که دیگه چشات سیاه نیست

خیلی وقته که دیگه دلت باهام نیست

خیلی وقته تو منو کنار گذاشتی

دلمو تو خط انتظار گذاشتی

خیلی وقته تو شدی مال غریبه

به خدا این دل من هنوز اسیره

بوی گل

هنگامی که خورشید در انتظار طلوع است ، بوی گل فضا را عطر آگین می کند.

و من بر سجاده نماز می ایستم. آن نسیم صبحگاهی بوی خوش تو را از لا به لای

شکوفه های گیلاس و سیب به مشامم می رسد و من سرشار از نشاط می شوم.

با این که هر لحظه ، در هر جایی با منی ، ولی من بی قرار توأم .

مثل ماهی که از آب بیرون افتاده و برای چشیدن یک قطره آب سجده می کند .

همانند پرنده ای که در قفس اسیراست و برای آزادی دعا می خواند.

^{زنگ اشتر ساز ماتم می زند}

^{شعله بر هستی عالم می زند}

^{از صدای زنگ او ساز بلا}

^{صحبت از ماه غم و کرببلا}

^{هیچ میدانی که با رنج و مهن}

^{از کدامین کربلا گویم سخن...}

رهایی

بی هدف از کوچه ها می گذرم ،

جز صدای خسته گام هایم به روی برگ های زرد ،

دیگر آواز عابری به گوش نمی رسد .

از روز تنهایی دست هایم را داخل جیب هایم فرو می برم می فشارم بر لبم مهر سکوت زده اند.

در داخل سینه ام ، مرغ جوانی بال ، بال می زند.

اما او هم مانند دیگر رمقی ندارم

می روم اما خود نیز نمی دانم به کدامین سرزمین !

دیگر حتی زمین را هم در زیر گام های خود احساس نمی کنم !

دلم می خواست آزاد زندگی کنم چنانکه از خود نیز رها باشم.

با من مهربان باش

به هنگام غروب غمگین ،

دستهایم را به مخمل نیلگون آسمان

خواهم کشید

و خورشید را به جشن ستاره ها خواهم برد

وبه دریا خواهم گفت:

                       با من مهربان باش !

و با چوب بلند زیتون

                       بر شنهای ساحل خواهم نوشت که:

             خوب دوستت دارم !

به نام آنکه جمیل است و دوستدار جمال

زندگی مانند دریایی متلاطم است و تنها کسانی می توانند به ساحل نجات برسند که قلباً به خدا توجه داشته باشند و تنها به او توکل کنند.

در خیالم زندگی را می نگارم

رنگهایی هم ، کنارش می گذارم

در خیال من

زندگی رود زلالی در خیابان وجود است

یا که برگ سبز رنگی در میان جوی رود است

زندگی رنگین کمانی در میان آسمان است

نیکی ولطف و صفا ، رنگهایی از همین رنگین کمان است

زندگی ، همچون نسیمی در میان کوهساراست

یا که شمعی پر فروغ و استوار است

زندگی گلبرگی از لطف خداست

زندگی آوای مهر کبریاست

زندگی اسب سفیدی در خیال کودکان است

در حقیقت زندگی درسی برای امتحان است

به نام تنها پناه آشفتگان

دیار سرنوشت.

تقدیم به تمامی آنانی که هنوز تکه ای از آسمان

در چشمانشان ، جرعه ای از دریا در دستانشان

تجسمی زیبا از خاطره گل های سرخ در معبد ارغوانی

دل هایشان به یادگار مانده است.

خداوند شهر عشق را به انسان داد تا به وسیله آن بتواند به سوی آسمان پرواز کند. بزرگترین اقتدار هر کسی تسلط بر فکرست. تا بر خود مسلط شود و تا بر جهان تسلط یابد

خوش به حال آسمون كه هر وقت دلش بگيره بي بهونه مي باره ... به كسي توجه نمي كنه ... از كسي خجالت

نمي كشه ... مي باره و مي باره و ... اينقدر مي باره تا آبي شه ... ‌آفتابي شه ...!!! کاش ... کاش مي شد مثل

 آسمون بود ... كاش مي شد وقتي دلت گرفت اونقدر بباري تا بالاخره آفتابي شي ... بعدش هم انگار نه انگار كه

 بارشي بوده

می دونم دلت گرفته........من برات سنگ صبورم چی شده تنها نشستی.........مثل تو از همه دورم واسه من زندگی سرده........نکنه تو هم غریبی کاش می شداشکاتوپاک کرد........بمیرم تو هم بریدی چه تبسم قشنگی........وقتی به غمها بخندی آخه ارزشی نداره........دل به این دنیا ببندی نازنین دنیا همینه........اونکه خواب بود بدترینه نکنه تنهات گذاشته........آخره عشقها همینه میدونی چقدر عزیزه........قطره سپید شبنم مثل اون اشکای نازت.......رو تن گلهای مریم نازنین خدا بزرگه........غم واز خودت جدا کن بدونكه با توبودن مثل ستاره زيبا ست....

اگه قرار باشه من هم مثله jul vern دور دنیا رو بگردم ترجیع میدم دوره تو بگردم چون تو دنیای منی

بیا تا با بوسه ات از زانوی خراشیده تا قلب شکسته ام درمان شود

در هجوم سخت تند باد

یک نفر با یک چراغ از ره رسید

او اگرچه بیگانه اما آشنا بود !

در درون قلب تنهایم یک بغل یاس و اقاقی بود

و من با هر چه پاکی و صداقت دل به او دادم ....

دوستت دارم غریبه

^{رفتمو تنهات می زارم با یک دنیا گله واسه دست کشیدن از عشقت چاره شد فاصله}

^{روزی که چشم ها تو دیدم چشم از همه گریدم اما دریق از عشق تو}

^{دیگه تمومه شادی حرومه به قلب خستم زدی نشونه جونم}

^{دیگه نمی خوام دل دیونه از خا طراتم چیزی بمونه جونم}

^{ای وای از آن همه احساس شد پرپر نگاه تو حیف از دلی که با جونم می رفت به راه تو}

^{حالا که دست دل سنگت رو شد واسه دله خستم می خوام بدونی چشم ما مو به روی تو بستم}

^{رفتی و قلب تو تنهاست بین این همه سیاهی حالا ببین به بدون من چه سخته بی پناهی}

^{روزی دل کندی از من گفتی آسونه رفتن اما دریق از عشق من}

^{دیگه ندارم عشق به سینه تو قلبه ضخمیم نشسته کینه ای وای}

^{دیگه نمی خوام بمونه یادم عشق سیاهت داره به بادم ای وای}

 

^{ای وای از آن همه احساس شد پرپر نگاه تو حیف از دلی که با جونم می رفت به راه تو}

^{حالا که دست دل سنگت رو شد واسه دله خستم می خوام بدونی چشم ما مو به روی تو بستم}

^{ای وای از آن همه احساس شد پرپر نگاه تو حیف از دلی که با جونم می رفت به راه تو}

^{حالا که دست دل سنگت رو شد واسه دله خستم می خوام بدونی چشم ما مو به روی تو بستم}

^{دیگه تمومه شادی حرومه به قلب خستم زدی نشونه جونم}

 

^{ای وای از آن همه احساس شد پرپر نگاه تو حیف از دلی که با جونم می رفت به راه تو}

^{حالا که دست دل سنگت رو شد واسه دله خستم می خوام بدونی چشم ما مو به روی تو بستم}